من فکر می کنم

از مهرطلبی تا مهرورزی

محمدامین مروتی

تا وقتی بچه ایم، از اطرافیان و به خصوص والدین طالب عشقیم و دیگران را به چشم خدمتکار و سرویس دهنده می بینیم و البته خوشحال هستیم. به مدرسه که می رویم، با واقعیات جدیدی آشنا می شویم و مهمترینش این است که هر چه بخواهیم نمی توانیم داشته باشیم. رشد کردن از محیط خانواده به اجتماع، یعنی درک واقعیت ها. در دوران نوجوانی و جوانی با مفهوم عشق آشنا می شویم. عشق به ما رشدی می دهد که تا کنون نمی شناختیم. عشق باعث می شود که از سرویس دادن به معشوق لذت بیشتری ببریم تا سرویس گرفتن از او.

بنابراین در دوران کودکی طالب توجه و مهر دیگرانیم(مهرطلبی)، سپس واقع بین و عاقل می شویم و تنها بعد از آن عشق و عاشقی را تجربه می کنیم و از پوسته ی خود و خودخواهی به در می شویم.

24 خرداد 1405