من فکر می کنم

از استرس تا افسردگی

استرس بیماری قرن لقب گرفته و نسبتی با شتابزدگی انسان معاصر دارد. استرس نوعی فشار روانی است که در نتیجه ترس از آینده به وجود می آید. مثل ترس از امتحان، ترس از عدم تعدل دخل و خرج، ترس از بدهی و زندان، ترس از بیماری، ترس از مشکلات خانوادگی و ....

استرس موجب بی خوابی و گفتگوی درونی و اختلال در تغذیه و حتی بیماری های گوارشی می شود. زیرا خون بیشتر به عضلات و ریه می رسد و صرف افزایش ضربان و تنفس می شود. همچنین استرس باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن می شود.

استرس با سرعت دادن به زمان، انسان را پیرتر می کند.

استرس تا حدی طبیعی است و در بسیاری مواقع نتیجه تفکر غیرمنطقی و مبالغه آمیز نسبت به عواقب و نتایج کار است. میزان طبیعی آن برای هشیاری نسبت به مشکل خوب است و میزان غیرمنطقی را می توان از جمله با تفکر منطقی مهار کرد.

بی خوابی مشکل شایع قرن ماست.

راه حلش رفتن به بستر، بستن چشمها، مقاومت نکردن در مقابل افکار و احساسات و همچنین گاهی شنیدن موسیقی ملایم و شمارش اعداد یا دنبال کردن تنفس و حواس قسمت های مختلف بدن، تمرکز بر تنفس دیافراگمی و شکمی، فکر کردن راجع به موضوعات فکری و علمی است.

فعالیت بدنی و خواب نیمروز(به شرطی که سبک و زیر نیم ساعت باشد) هم به راحت خوابیدن کمک می کند.

خستگی مزمن بیشتر ناشی از بیماری های مزمن است. خستگی مزمن می تواند به ضعف و لذت نبردن از زندگی و سپس به افسردگی منجر شود. در این حالت خواب و اشتها کم می شود.