من فکر می کنم

تامل در معنای "تجمل"

محمدامین مروتی

عموماً زندگی تجملاتی مورد نقد قرار می گیرد، هر چند در عمل همگان بدان متمایلند.

اما تجمل چیست؟

تعریف متداول این است تجمل گردآوری چیزی است که بدون آن می توان زیست و احساس کمبود نکرد.

اما نیاز ما چیست؟

تا یکی دو قرن پیش بدون برق و اتومبیل و یخچال و تلویزیون می شد زیست و احساس کمبود نکرد ولی امروزه نمی توان. زیرا اختراعات نیازهای جدیدی به ما معرفی می کنند و اگر نمی کردند ما کماکان غارنشین بودیم.

بنابراین نیازهای انسان مفهومی ثابت نیست، بلکه مفهومی افزاینده است.

به نظر می رسد تجمل زمانی معنا پیدا می کند که بخواهیم با داشته هایمان پز بدهیم و فخر بفروشیم و دیگران را تحقیر کنیم و استفاده از چیزهایمان مسئله اصلی مان نباشد. به این افراد می گوییم نوکیسه یا تازه به دوران رسیده. مثل خانمی که سرتا پایش را جواهر و طلا می گیرد و برازنده اش هم نیست. اما خانمی که دارد و درصد خودنمایی هم نیست و سلیقه می ورزد ممکن است با جواهرات بدلی هم خود را بیاراید و برازنده هم باشد.

منبع:

درس گفتارهایی کوچک در باب مقولاتی بزرگ، لشک کولاکوفسکی، روشن وزیری، نشر نگاه معاصر

11 اسفند 1404