من فکر می کنم

زندگی به مثابه تماشا

محمدامین مروتی

ناظر بودن و نگاه کردن، در مقابل قضاوت کردن و شاکی بودن است. ناظر کسی است که با تمرکز و توجه یک شخص بیطرف ولی مشتاق، دنیا را تجربه می کند. در مورد خودش نیز نظاره گر احساسات و افکاری است که به ذهن او وارد و خارج می شود. مثل رابطه خورشید با ابرها. ابرها می آیند و می روند و خورشید بر آن ها می تابد و می ماند.

ناظر، منفعل و بی عمل نیست بلکه متناسب با لحظه و موقعیت، عمل می کند. نه با الگوها و بسته هایی که از گذشته با خود آورده است.

با این تعریف، بچه ها تا زمانی که تحت تاثیر بزرگترهایشان قرار نگرفته اند، نمونه خوب تفکر غیرایدئولوژیک و ناظر به موقعیت هستند.

29 آذر 1402