بخت و اقبال

تکیه بر بخت و اقبال، حاصل ضمیرِ تاریخی و جبرگرای ماست. از این رو  از "خوش بخت" و "بدبخت" و در عربی از سعد و نحس سخن می گوییم. درحالی که در تفکر امروزی خوشبختی باید یک انتخاب و یک پروژه باشد که متاسفانه واژة مناسبی برایش در زبانمان نداریم. شاید "خوشوقتی" واژة بهتری باشد ولی آن هم طنینی صوفیانه دارد و حاکی از داشتن حال خوش یا خوشحال بودن دارد.

ما در زبان محلی کردی از این کلمة "خوشحال" استفاده می کنیم ولی دلالت آن مقطعی و لحظه ای است و چشم اندازی طولانی را در بر نمی گیرد.