من فکر می کنم

همسریابی و تکنولوژی

در این دنیای فراخ و گسترده، هستند بسیاری از اشخاص که به علت نیافتن فرد مورد نظرشان مجرد مانده اند در حالی که صدها و هزارها نفر هستند که مناسب یکدیگرند و لی از یکدیگر بی خبرند.

از آن طرف جفت های ناجور کارشان به نفرت و جدایی می کشد. این ناجوری بیش از هر چیز از عدم شناخت متقابل است. شاید تکنولوژی بتواند این نقیصه را تا حد قابل قبولی رفع کند. این که جایی برای آشنایی و تبادل بین کسانی باشد که دنبال زوج مناسب می گردند. چه به صورت اپلیکیشن و نرم افزار، چه به صورت سایت و چه به صورت فضایی مخصوص این کار. فضایی برای خواستگاری. مگر خواستگاری های متعارف کمابیش همینطور نیستند که دو نفر با هم آشنا می شوند و با هم حرف می زنند و راجع به هم تحقیق می کنند؟ در این فضاها، انتخاب ها بیشتر می شود و زوج یابی به مراتب آسان تر می شود و به قول خیام آزاده راحت تر به کام دل می رسد:

گر بر فلکم دست بُدی چون یزدان

برداشتمی من این فلک را ز میان

از نو فلکی چنان ساختمی

کازاده به کام دل رسیدی آسان (خیام)

2 بهمن 1404