من فکر می کنم

آیه هفته:

کسانی که مستحق انفاق اند، نزدیک ترین کسانند و بعد کسان دورتر. به قول معروف چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است:

سوره بقره، آیه 215: یَسْأَلُونَکَ مَاذَا یُنفِقُونَ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَیْرٍ فَلِلْوَالِدَیْنِ وَالأَقْرَبِینَ وَالْیَتَامَى وَالْمَسَاکِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ ...: از تو مى‌پرسند: «چه چيزى انفاق كنند [و به چه كسى بدهند]؟» بگو: «هر مالى انفاق كنيد، به پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و مسكينان و به در راه‌مانده تعلّق دارد...»

شعر هفته:

از تناقضهای دل پشتم شکست

بر سرم جانا بیا می‌مال دست

سایهٔ خود از سر من برمدار

بی‌قرارم بی‌قرارم بی‌قرار (مولانا)

کلام هفته:

جلوی میز کارتان یا توی نوت گوشی تان بنویسید:

" تو الان در گذشته‌ی آینده خودت هستی، پس جایی برای پشیمانی باقی نگذار‌."

داستانک:

«موسیو لئون‌تیه وزیر مالیه حالیه فرانسه روزی به حضور آمد، آدم بسیار قابلی است، خیلی صحبت شد از وضع مالیات گرفتن از رعیت سؤال كردم، چیزها گفت كه حیرت كردم، با اینكه اسم آزادی به خودشان گذاشته‌اند از همه مقیدتر هستند و در حقیقت زیر زنجیر هستند. مثلاً هركس در شهر خانه دارد باید سالی مبلغی مالیات بدهد، به این معنی كه می‌سنجند این خانه را اگر اجاره بدهند سالی چه مبلغ است اگر قابل اجاره صد تومان است بیست تومان باید به دولت بدهد، هزار تومان صد تومان و همچنین. هر كس سگ دارد باید پول بدهد، هركس گربه نگاه بدارد مالیات گربه را باید بدهد، اسب كالسكه، هر چیزی كه شخص دارد باید یک مالیات علیحده به اسم آن شی بدهد.» (خاطرات ناصرالدين‌شاه در سفر دوم فرنگستان)

طنز هفته:

پول میدیم ماشین رو بیمه میکنیم که موقع تصادف ضرر نکنیم.

بعد که تصادف میکنیم از جیب خسارت میدیم که از بیمه استفاده نشه شامل تخفیف بشیم. چه کاریه آخه.....