من فکر می کنم

زبان درمانی

محمدامین مروتی

مشکل به بن بست رسیدن گفتگوهای مان، با توجه و تمرکز بر زبان، قابل حل است. درد بشر از زبان است و درمان بشر هم از زبان است. مولانا می گوید:

ای زبان! هم درد بی درمان تویی

ای زبان! هم گنج بی پایان تویی

درمان انسان از زبان شروع می شود. اگر کلمات مان را سنجیده تر، بدون عجله، ادبی تر، زیباتر، با ملاحظه تر، بهداشتی تر، دوستانه تر، رساتر و گویاتر انتخاب کنیم، رسیدن به تفاهم متقابل دور از دسترس نیست.

طبق قواعد روانشناختی، آرامش و متانت و زیبایی بیان، به ذهن و روح و رفتار ما سرایت می کند. به این سنجیدگی و مراقبت می شود نام "زبان درمانی" داد.

زبان درمانی، سر راست ترین شکل خودسازی است. اصلاح از طریق زبان، به جهت قابلیتِ تمرین و تکرار و ممارست بر روی آن، کاملاً در دسترس است. زبان که اصلاح شد، ذهن نیز اصلاح می شود. گفتار نیک به پندار نیک و پندار نیک به کردار نیک تبدیل می شود.

دیگران نیز از طریق زبان خوش، قابل اصلاحند. قدیمی ها بی جهت نگفته اند که با زبان خوش، مار را هم می توان رام کرد، چنان که در نوشتار هم می توان "مار" را وارونه کرد تا "رام" شود.

10 شهریور 1402