من فکر می کنم

نیک زیستی

ریچارد لایارد در کتاب «شادکامی: درس‌هایی از یک علم جدید» می گوید تمام هم و غم اخلاق و سیاست، فراهم آوردن نیک زیستی well being برای انسان‌هاست. موضوع علوم تجربی طبیعی، طبیعت است و موضوع سیاست و فلسفه اخلاق، نیک زیستی است. نیک زیستی دوبخش دارد: فردی و اجتماعی.

به تعبیر "اسکنلن" فلسفه اخلاق متکفل تامین نیک زیستی فردی است و هم و غم فلسفه سیاسی نیز تامین نیک زیستی جمعی است.

نیک زیستی فردی:

او هفت ویژگی برای نیک زیستی فردی برمی‌شمارد:

1- احساس مثبت: روی هم رفته از زندگی‌اش لذت ببرد و شادکام باشد.

2- غرقه‌گی: یعنی فرد مشغولیتی داشته باشد، یعنی مثلا فردی که دوست دارد چیز جدید یاد بگیرد و متوجه نمی‌شود زمان چگونه می‌گذرد.

3- معناداری و هدف داشتن زندگی: احساس کند کاری انجام می‌دهد که هم ارزشمند و هم مهم است.

4- عزت نفس: فرد احساس مثبتی نسبت به خودش دارد.

5- خوش‌بینی به آینده

6- تاب‌آوری

7- روابط و ارتباطات مثبت مثبت

نیک زیستی جمعی:

جان رالز (2002-1921)، با مفهوم «خیرهای اولیه» primary goods می‌گفت ما در زندگی جمعی دنبال زندگی‌ای هستیم که برای همه انسان‌ها با ویژگی‌ها و روحیه‌های مختلف ارزشمند باشد. این امر با خیرهای اولیه حاصل می‌شود که خود به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: اولا خیرهای اولیه طبیعی که عبارتند از: توانایی‌های بدنی و توانایی‌های ذهنی: این دو را بخت در اختیار ما می‌گذارد؛ ثانیا خیرهای اولیه اجتماعی که عبارتند از:

1- آزادی‌های اساسی

2- درآمد و ثروت

3- عزت نفس اجتماعی