214. معرفی فیلم سه رخ(۱۳۹۷)

سه رخ فیلمی به نویسندگی و کارگردانی جعفر پناهی است. این فیلم در هفتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم کن، نخل طلایی بهترین فیلمنامه را برای جعفر پناهی و پرتقال طلایی بهترین فیلم و جایزه داگلاس سیرک را در پنجاه و پنجمین دوره جشنواره‌های فیلم پرتقال طلایی آنتالیا و هامبورگ، برای او به ارمغان آورد.

داستان:

بهناز جعفری بازیگر مشهور با دیدن ویدئو خودکشی دختری شهرستانی آشفته می‌شود. خانواده دختر او را تحت فشار گذاشته‌اند تا تحصیلاتش در دانشکده هنر تهران را رها کند. بهناز صحنه فیلم‌برداری خود را ترک می‌کند و سراغ جعفر پناهی فیلم‌ساز می‌رود تا در حل مشکل دخترک او را راهنمایی کند. آن دو با اتومبیل به سمت روستایی در شمال غرب کشور که زادگاه دختر است می‌روند و در آنجا محو مهمان‌نوازی مردمان بومی آن روستای کوهستانی می‌شوند اما به زودی در می‌یابند سخاوت و مهمان‌نوازی این مردم به اندازه حرمت گذاشتن به سنت‌ها برای آنها با اهمیت است.

نظر منتقدان:

دبورا یانگ: روح عباس کیارستمی پرده را تسخیر کرده‌است. پناهی که زمانی دستیار کیارستمی بوده، از قریحهٔ طنز استادش بی‌بهره است، طنزی که فیلم‌های کیارستمی را انسانی و تماشایی می‌کرد.

استیو پوند: در «۳ رخ» خانواده‌ای که مانع از تحصیل فرزندشان در رشتهٔ بازیگری می‌شوند، تمثیلی هستند از دولت ایران که مانع از فیلمسازی پناهی شده‌است. به واقع رخ سوم فیلم پناهی (رخ اول بازیگر زن پیش از انقلاب و رخ دوم بهناز جعفری که در فیلم نقش خودش را بازی می‌کند) نه مرضیه رضایی که خودِ پناهی‌ست.

اریک کوهن: فیلم «۳ رخ» یک فیلم جاده‌ای از فیلمسازی است که چون نمی‌تواند عین سابق داستان‌گویی کند، تصمیم گرفته‌است که تا از زندگی روزمرهٔ خود فیلم بسازد. فیلم در نهایت بیشتر اسیر جامعه‌شناسی است تا زیبایی‌شناسی.

نقد و بررسی:

به نظرم سه رخ می توانست یک فیلم مستند باشد. قصه پردازی و تکنیک و گره افکنی در فیلم نداریم.

سه رخ مثل بسیاری دیگر از آثار پناهی، متاثر از سینمای کیارستمی است. استفاده حداقل از امکانات و تکنیک برای بیان صریح و مستقیم یک موضوع اجتماعی، به جنبه هنری فیلم آسیب می زند و از کشش و جذابیتش می کاهد. فیلم بیشتر موضوع دارد تا قصه.

البته یکی از دلایل این موضوع، بسته بودن دست پناهی به دلیل محدودیت های سیاسی اوست.