خطا و پیشرفت

محمدامین مروتی

بعضاً در شبکه های اجتماعی به گِله گذاری هایی از این دست برمی خوریم که فلان نسل، سرنوشت نسل های بعد از خود را نیز تباه کرد و این قضاوت غیرتاریخی، مبنای پاره ای جدل های بیهوده و اعصاب فرسا هم می شود.

تاریخ، صحنه اندوختن و انتقال تجارب نسل ها به یکدیگر است و رسیدن در جایی که قرار داریم، حاصل تجمیع این تجارب است و خوب و بدش، دستپخت ما، پدرانمان و در آینده فرزندان مان است.

اگر نسل 57 نسل ایکس باشن و نسل اصلاحات نسل ایگرگ، نسل کنونی نسل زد هستن و این پیوستگی و این خط، از طریق انتقال تجربیات نسلی به نسل دیگر تداوم یافته است.

این هم درست است که هیچ نسلی، نسل قبل و بعد از خود را قبول ندارد و اگر قبول داشت ، تغییر و تحولی در کار نبود.

بنابراین گیر دادن نسلها به هم و فرافکنی خطاها به نسل معین مبنای تاریخی و علمی ندارد. ما به همان اندازه که از زیرکی های مان بهره برده ایم، از خطاهای مان نیز آموخته ایم. ادیسون می گفت هزاران راه اختراع لامپ را رفته تا به اختراع لامپ رسیده است.

نه تنها تاریخ جامعه، بلکه تاریخ علم نیز عرصه و صحنه آزمایش و خطاهای مکرر است. مهم آموختن از خطاها و تبدیل گذشته به چراغ راه آینده است، نه یقه گیری و گشتن به دنبال مقصر.

19 اردیبهشت 1402