من فکر می کنم

بهترین نسخه وجود خود باشیم

محمدامین مروتی

هیچ چیزی در تبدیل یک رابطه به رابطه خوب و کیفی، مهمتر از این نیست که بکوشیم دیگری، بهترین نسخه وجودیش بشود. این کوشش به هیچوجه نباید معطوف به این موضوع باشد که دیگری به خودمان تبدیل کنیم. بلکه باید ناظر به این امر باشد که دیگری بهترین ورژن وجودیِ خودش بشود. یعنی بخواهیم و بکوشیم که قوا و استعدادهایش رو بیاید، به کشف و بارور شدن این استعدادها کمک کنیم. مهمترین و مفیدترین وظیفه آموزش و پرورش هم کشف استعداد و هدایت استعداد است.

ضرب المثلی در میان ما هست که هنگام عصبانیت به هم می گوییم نگذارید آن روی سگم بالا بیاید. این بدان معناست که ما روهای مختلفی داریم. روی سگ و روی فرشته. به قول مولوی:

در وجود آدمی صد گرگ و خوک، پ

صالح و ناصالح و خوب و خشوک[1]

ساعتی گرگی در آید در بشر

ساعتی یوسف رخی همچون قمر

در یک رابطه خوب، سعی می کنیم روی سگ کسی را بالا نیاوریم و در عوض، روی بهترش را رو کند. هر چه ما یاد بگیریم، روی خوبمان را روکنیم، به انسان های بهتری تبدیل می شویم و روی سگمان ضعیف و ضعیف تر می شود.

نتیجه این رویکرد این است که هم حال دیگری بهتر می شود و هم حال خودمان. خوب شدن حال به معنی این نیست که امید واهی به کسی بدهیم که الکی خوش باشد. خوب شدن حال ناشی از رشد ماست. در کمک به دیگران به بهتر شدن، خود ما هم تبدیل به انسان های بهتری می شویم. این بهترین و موثرترین و اخلاقی ترین شیوه کمک به خود و دیگران است.

اما چطور این کار را بکنیم؟

با تحسین نقاط قوت و تاکید بر آن ها. جستجوی نقاط ضعف معمولا نتیجه عکس دارد. اما تاکید بر نقاط قوت، اعتماد متقابل را بیشتر می کند و زمینه برای گفتن نقاط ضعف هم فراهم می شود. جلب اعتماد باید بر ذکر نقاط ضعف مقدم باشد تا موثر باشد. اعتماد هم وقتی جلب می شود که طرف حسن نیت شما را حس کند.

اما در برخورد با خودمان، به عکس باید دنبال جستجوی نقاط ضعف باشیم تا رشد کنیم. اگر هرکس دنبال تایید خود و تکذیب دیگری باشد، به رابطه بهتر و جهان بهتری دست پیدا نخواهیم کرد.

12 فروردین 1402

[1] خشوک: بی اصل و نسب، حرامزاده