من فکر می کنم

فرق روان نژند و روان پریش

محمدامین مروتی

مراجعه به روانشناس کار انسان هایی است که عقلشان را از دست نداده اند. هنوز آنقدر عقل دارند که بدانند مشکل دارند. ارتباط آن ها با واقعیت یعنی با مشکلات هنوز گسسته نشده است. از بیخ منکر مشکل نیستند.

در واقع یکی از علل شایع مراجعه به روانشناس، مشکلات ما با کسانی است که فکر می کنند به روانشناس نیاز ندارند. با کسانی است که گمان می کنند خودشان یک پا روانشناس اند. خودشان عقل کل اند و هکذا. به این ترتیب کسانی که کمتر به روانشناس نیاز دارند مجبور می شوند از دست کسانی که بیشتر به روانشناس نیاز دارند، به روانشناسان مراجعه کنند در حالی که باعث و بانی اصلی مشکل، خود را نیازمند درمان نمی بیند.

فرق روان نژند و روان پریش در این است که روان نژند به وجود مشکل اذعان دارد و به فکر چاره است ولی روان پرایش از اساس و بنیاد، مشکل را انکار، فرا فکنی و توجیه می کند.

در واقع انسان روان نژند از دست انسان روان پریش به روانشناس مراجعه می کند تا خودش هم کارش به روان پریشی نرسد. روان نژند پایش روی زمین است و ارتباطش با واقعیت قطع نشده ولی روان پریش توی آسمان ها و عوالم خود سیر می کند.