افول اخلاق اجتماعی

محمدامین مروتی

بر اساس پژوهش های فرهنگستان علوم که توسط دو تن از جامعه شناسان مشهور(محسن گودرزی و عبدالمحمد کاظمی پور) در اختیار سازمان برنامه و بودجه قرار گرفته است نوعی زوال اجتماعی و اخلاقی در جامعه ایران در جریان است که نماد آن افزایش پرونده های حقوقی و شاخص های توسعه نیافته اقتصادی و اجتماعی است. مثلاً خدود سی درصد مردم تحصیلت سیکل دوم را ندارند. در حالی که میانگین کشورهای اروپایی ده درصد است. سطح تسلط به زبان های خارجی ضعیف است و مدت آن در نظام آموزشی ایران 290 ساعت است که حدود 800 ساعت از زمان لازم کمتر است. 16 استان مرزی از نظر شاخص های اقتصادی و توسعه انسانی از فقیرترین استان های کشور محسوب می شوند که دال بر توسعه ناموزون و افزایش تمایل به گریز از مرکز در آن هاست. شاخص های حکمرانی خوب 75 درصد از کشورهای پیشرفته مانند نروژ و حتی 27 درصد از ترکیه کمتر است و....

نقدها و تایید هایی از این گزارش شده است.

در نقدها گفته شده مانع عمده توسعه کشور ما سیاسی است نه اجتماعی و منظر جامعه شناسی به عنصر سیاسی توجه نمی کند. به علاوه تمایل مردم به خیریه ها و تشکیل انجمن های مختلف مدنی و فرهنگی، گرایش به حفظ محیط زیست و حقوق حیوانات، با مفاد گزارش در تعارض است.

جامعه شناسی اگر معطوف به گذشته(سنت) و وضع موجود باشد و از عنصر سیاست غفلت کند از سویه انتقادی خالی می شود و به نقد مردم به جای نقد حکومت متمایل می شود.

هر چند به نظر می رسد که نویسندگان به نقد حکمرانی و شاخص های آن هم پرداخته اند و از این موضوع چندان غفلت نکرده اند.