من فکر می کنم

ترول چیست؟

منبع: ویکی پدیا

هرچند شبکه های اجتماعی، دستاورد نیکوی مدرنیته برای دسترسی آسان به اطلاعات اند، مانند هر پدیدة نیکویی، در معرض آفاتی نیز هستند که باید به مرور و ضمن آزمایش و خطا تعدیل و اصلاح شوند. مهمترین این آفات، پمپاژ اطلاعات نادرست و جعلی به روش های خاص است. در مورد مطالب سیاسی، این پمپاژ پشتوانه دولتی و سیاسی هم دارد و کار را دشوارتر می کند.

در میان گروه های مختلف مذهبی، چپ و ملی گرا همیشه تعدادی اندک به وجهی افراط در کار تخریب محیط گفتگو و پیش بردن آن به سوی ترول و جنجال هستند.

ریشه لغوی:

ظاهراً ترول، از یک واژه کهن در زبان فرانسوی، trôler، وام گرفته شده‌است که معنای اصلی آن «به دنبال خود کشیدن و به این سو و آن سو بردن دیگران» است. این واژه، نام یک هیولای اسطوره‌ای در نروژ باستان است. در انگلیسیِ نو به شگردی در ماهیگیری گفته می‌شود که در آن در یک قایق در حال حرکت، طعمه را به قلاب بسته و برای به دام انداختن ماهیان به آرامی در آب حرکت می‌دهند.

این اصطلاح برای کاربران وب فارسی معمولاً با نوع خاصی از کمیک استیریپ‌های جوان‌پسند اشتباه گرفته می‌شود. فرهنگستان ادب فارسی نیز هنوز واژه معادلی برای آن وضع نکرده‌است.

تعریف:

اوباش مجازی یا ترول (Troll) در گفتمان اینترنتی به افرادی گفته می‌شود؛ که با رفتار مخرب در فضای وب به دنبال جلب نظر کاربران، ایجاد تشنج و بیان مطالب تحریک‌کننده و توهین‌آمیز هستند.

ترول فردی است که در اتاق‌های گفتگو، تالارها، وب نوشتها یا تارنماهای کاربر-محور، پیام‌هایی ارسال می‌کند؛ که حاوی مطالب ناراحت‌کننده یا جنجال‌برانگیز است. در حالی که در یک جمع اینترنتی کاربرانی با حسن نیت بحثی را دنبال می‌کنند، اوباش اینترنتی با تحریک سایرین و با پیش کشیدن بحث‌های نامربوط یا توهین‌آمیز، به دنبال مطرح کردن خود و متشنج کردن فضای گفتگو هستند.

شگردهای ترول:

یکی از رایج‌ترین شیوه‌های اوباشی گری در اینترنت استفاده از مغالطه حمله شخصی است. به این معنی که در بحث با کاربری دیگر به جای آنکه استدلال او را تحلیل کنیم، نیت و شخصیت خود او را زیر سؤال برده یا با انگ زدن و فحاشی او را تحریک به مقابله به مثل کنیم.

نسبیت ترولیسم:

گفتن اوباش اینترنتی به یک کاربر، بعضاً ممکن است امری نسبی باشد. به این معنی که نوشته‌های یک کاربر ممکن است از دید بخشی از کاربران یک وب گاه خرابکاری و اوباشی‌گری تلقی شود، ولی همان نوشته‌ها از دیدگاه عده‌ای دیگر، سازنده و مفید باشد. در این موارد معمولاً موضوع به اختلاف نظر میان افراد و لحن گوینده برمیگردد. تشخیص نهایی اینکه چه نوشته‌ای تخریب‌گرانه و چه کاربری جزو اوباش اینترنتی است، با مدیر وبگاه یا تالار گفتگو است. ذکر این نکته ضروری است، که اوباشی‌گری اینترنتی یک رفتار است و اوباش اینترنتی لزوماً این رفتار را تمام مدت و در همه سایت‌ها بروز نمی‌دهند. ممکن است یک کاربر که در ابتدا رفتار سازنده داشته است برای مدتی از خود رفتار تخریب گرانه نشان دهد؛ لذا عبارت اوباش اینترنتی یک برچسب قطعی نیست، بلکه مقطعی و وابسته به موقعیت است.

نحوة کنترل ترول:

یکی از چالش‌های دائمی دارندگان وب‌گاه‌ها و تالارهای گفتگو مقابله با خرابکاری و در عین حال برقراری آزادی بیان است. آزادی بی حد و حصر باعث تحمل اوباش‌ها می‌شود و در نهایت به برهم خوردن فضای آرام گفتگو می‌انجامد و از طرفی کنترل و حذف انتقادات هم به دیکتاتوری ختم می‌شود. یکی از تکنیک‌های بازدارنده‌ای که سایت‌های شناخته شده نظیر فیس بوک، بلاگر و غیره برای مقابله با خرابکاری انجام می‌دهند. محدود کردن امکان فعالیت به کاربران ثبت نام کرده‌است. با این روش آمار خرابکاری تا حدی کاهش می‌یابد، چرا که خرابکاری را مشکل‌تر و ردیابی کاربر خاطی و خرابکار را آسان‌تر می‌کند.

جریمه کاربر خاطی می‌تواند محدود شدن استفاده از امکانات سایت یا مسدود شدن کامل حساب کاربری یا حتی وارد شدن آی پی کاربر در لیست سیاه باشد.

در مواردی که کاربری با سوءنیت قصد تحریک سایرین را دارد، معمولاً از سوی کاربران باتجربه گفته می‌شود که «اوباش را محل نده!» یا «اوباش را نادیده بگیر!» (اوباش را تغذیه نکن: !Don't feed the troll)

علت این است که قصد یک اوباش اینترنتی تنها ایجاد تشنج و تحریک سایرین برای جلب توجه است، نه ایجاد بحث سازنده. برخی کاربران گمان می‌کنند که با پاسخ دادن مؤدبانه، استدلال و درخواست از این افراد برای تصحیح رفتارشان می‌توانند آنها را اصلاح کنند، اما در بیشتر موارد پاسخ دادن به این‌گونه افراد به تشنج و درگیری بیشتر می‌انجامد و اوباش اینترنتی نیز از لحاظ روانی به ادامه کار تشویق می‌شوند، در حالی که بی‌اعتنایی به خرابکاری این افراد و وانهادن آنها به مدیران وبگاه، آنها را از ادامه این کار خسته و منصرف می‌کند.

انواع اوباش اینترنتی:

اوباش اینترنتی از لحاظ عملکرد، طبع و شخصیت به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

    اوباش بازیگوش:

این کاربران معمولاً طرح جدی برای برهم زدن نظم سایت ندارند و به راحتی قابل شناسایی هستند. روش خرابکاری آنها نیز بسیار پیش پا افتاده و مشخص است و معمولاً با حمله مستقیم به کاربران دیگر همراه است.

    اوباش تکنیکی:

در اینجا فرد خرابکار بازی را جدی‌تر گرفته‌است و طرح هوشمندانه‌تری برای خرابکاری دارد. معمولاً برای رسیدن به هدف خود دست به خلق یک شخصیت می‌زند و با ایجاد یک حساب کاربری سعی می‌کند به صورت مداوم در بحث‌ها ورود کرده و ایجاد تشنج کند.

    اوباش تاکتیکی:

یک خرابکار بسیار جدی است که برای رفتار تخریب گرانه خود طرح طولانی مدت و بسیار زیرکانه دارد. این افراد به‌طور سازمان‌یافته طرح خود را پیاده می‌کنند. معمولاً این افراد از خلاهای قانونی در سایت‌ها و فروم‌ها سوءاستفاده می‌کنند و در دراز مدت نظم سایت را بهم می‌زنند.

    اوباش سلطه‌گر:

این‌گونه از خرابکارها کاربرانی هستند که با سوءنیت اما با ظاهر موجه، دست به ایجاد لیست‌های پستی (به انگلیسی: mailing lists) می‌زنند و حتی ممکن است خود صاحب تالار گفتگو باشند.