من فکر می کنم

شکر نعمت

محمدامین مروتی

شکر در کنار صبر، دو بال سعادت اند. شکر بر داشته و صبر بر نداشته.

شکر نعمت، یعنی استفاده بهینه از نعمت.

اگر انسان نتواند از آنچه دارد لذت ببرد، از آنچه هم که به دست خواهد آورد لذت نخواهد برد.

اگر شکرگزاری بابت داشته های مان در دل و جان مان را سیراب نکند، هیچ دریایی از ثروت، سیرمان نمی کند.

اگر شکرگزار آنچه داریم نباشیم، دویدن در پی نداشته ها، دویدن در پی سراب است.

در آخرت از ما خواهند پرسید با نعمت های که به شما دادیم، چه کردید؟

وَ مَنْ کانَ في‏ هذِهِ أَعْمي‏ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمي‏ وَ أَضَلُّ سَبيلاً (اسرا/72): و هر که در این [ دنیا ] کور [ دل ] باشد در آخرت [ هم ] کور [ دل ] و گمراهتر خواهد بود.

به قول مولانا:

نعمتت دادم بگو سودت چه بود؟

دادمت سرمایه، هین بنمای سود

حافظ هم می گوید اگر قدر مهرویان این عالم را ندانی، در آن دنیا هم خبری نیست:

ز میوه‌های بهشتی چه ذوق دریابد

کسی که سیب زنخدان شاهدی نگزید؟