من فکر می کنم

زاد و مرگ

محمدامین مروتی

مولانا دنیا را مکان زاد و مرگ و استخلاف نسل ها می داند و می گوید تا پسر عقل پیدا می کند، بابایش عزم رفتن می کند . پس آدم مسافری مداوم است و این دنیا راهی برای رفتن و طی کردن است نه دارِ قرار و آرامش و انسان نباید ره پرست یعنی دنیاپرست بشود و دل بدان خوش دارد:

چون پسر چشمِ خِرَد را بر گشاد،

زود بابا رخت بر گردون نهاد

پس مسافر اين بُود اي ره پرست

که مسير و روش[1] در مُستقبلَست